- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - (tekst: Jadranko Terzić)

Nekoliko puta, na kinološkim forumima, postavljeno je pitanje o (ne)pravilnom izgledu leđa tj. gornjoj liniji kod dogo argentino. Bilo je riječi o nejasnoćama tipa šta su to tzv. “riblja” ili “šaranasta” leđa te da li mogu biti ulegnuta ili ne ...

Kao uvod, ide dio važećeg standarda (FCI Standard broj 292 / 29. 01. 1999) a koji se odnosi na leđa i gornju liniju, uz nekoliko komentara i slika.

Gornja linija : U nivou, ...

- (komentar: standard kaže “u nivou” što ne znači da su leđa ravna cijelom dužinom. Kao pojašnjenje ovome slijedi nastavak istog)

... greben i vrhovi kostiju sapi su jednake visine čineći najvisočije tačke leđne linije.

Leđa : široka i snažna, sa potpuno razvijenim mišićima koji formiraju blago uzvišenje i zaokruženje ka bedrenom dijelu leđa (slabine).

Slabine : Snažne i skrivene pod razvijenim lumbarnim mišićima koji formiraju središnju (medianu) brazdu duž kičme. Nešto su kraće od dorzalnog regiona, dižući se lagano ka vrhovima sapi. Razvijenost mišića u dijelovima gornje linije čini da dogo pokazuje nešto “ulegnut” profil sto u stvari nije tako – ovo je rezultat punog razvoja leđnih i kičmenih mišića odraslih pasa.

Sapi : Srednje dužine, velike i mišićave, jedva pokazujuci vrhove iliuma i ishiuma. Širina je jednaka ili nešto manja od širine grudnog koša; linija sapi pada u blagom konveksnom luku ka početku repa za 30 stepeni u odnosu na horizontalnu liniju.

- (komentar: Iako je standard veoma jasan kad su u pitanju leđa i leđna linija kod dogo argentino, sudci koji nisu specijalizovani za ovu pasminu često prave velike greške zbog nepravilnog tumačenja dijela standarda a koji se odnosi na leđa. Iskusan sudac zna da “ulegnut” profil postoji ali on je isključivo rezultat razvoja snažnih mišića dijela leđa kod odraslih pasa. Na žalost, zbog nepravilnog tumačenja, mnogi psi sa tzv. sedlastim ledjima, kao rezultat loše kičme, prolaze i na izložbama i, na žalost, u uzgoju.
Takođe, na žalost, tzv. “šaranasta” ili “riblja” leđa (po meni veoma teška mana) prolaze kod neupućenih sudaca kao rezultat tumačenja da se leđna linija blago diže ka sapima zaboravljajući činjenicu da su ovakva (“šaranasta”) leđa rezultirala nepravilnim razvojem kičmenog stuba (često je jedan od pršljenova najviša tačka što je u potpunoj suprotnosti sa onim što kaže standard a to je da greben i vrhovi kostiju sapi čine najvisočije tačke leđne linije). Leđa se blago dižu u predjelu slabina i to isključivo kao rezultat punog razvoja mišića).

Slijedi nekoliko fotografija koje oslikavaju gore napisano.